خسته شدم از روز و شب ، از سرنوشت  بي بهار

خسته شدم از همه چيز ، خسته شدم از همه كس

خسته شدم از آسمون ، خسته شدم از اين قفس

خسته شدم از آدما ، از آدماي ي وفا

خسته شدم از اين فريب ، خسته از اين همه ريا

هركي بهت مي گه سلام ، يه نقشه اي واست داره

ريسمون دوستي به خدا ، طناب محكم داره

هر كي  بهت مي گه سلام ، مي خواد كه خنجر بزنه

مث درخت روي تنت ، يه يادگار بكنه

دنياي بي وفاييه ، ديگه وفا نمي بيني

همه باهات غريبه ان ، يه آشنا نمي بيني

اينجا همه برادرات ، واسه تو چاه مي كنن

تو روت واسه تو جون مي دن ، پشت سرتحرف مي زنن

آينه ها كِدر شدن ، خوبي ديگه قصه شده

فايده نداره همدلي ، اين روزا دشمني مُده

كوله بارت رو خوب ببند ، برو يه جاي ديگه

برو يه سرزمين دور ، برو يه دنيا ديگه

يه جور ديگه نفس بكش ، يه جور ديگه زندگي كن

يه جايي كه خدا باشه ، اونجا برو بندگي كن

ای کاش امیر من هیچوقت گرفتار سکوت نمیشد

خدایا تا کی و به چه گناهی باید تحمل کنم؟